Γιαννάκης σημαίνει νέα εποχή

Ο Κωνσταντίνος Ακρίβος αναλύει την πιθανή πρόσληψη του πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού στην Ένωση. Τι μπορεί να σημαίνει η ενδεχόμενη συνεργασία για το μέλλον της ΑΕΚ των οικονομικών προβλημάτων;

Το μπασκετικό τμήμα της Ένωσης, με τα όποια κουτσά και στραβά του (λέγε με οικονομικά προβλήματα) φαίνεται πως θα κάνει την έκπληξη στην ελληνική λίγκα, αποσπώντας την υπογραφή του πιο πετυχημένου Έλληνα τεχνικού.

Πετυχημένου διότι το 2005 κατάφερε αυτό που κανένας άλλος Έλληνας προπονητής δεν έχει καταφέρει στο παρελθόν: στα κλειστά της Σερβίας και του Μοντενέγκρο ο Παναγιώτης Γιαννάκης οδήγησε την Εθνική στο χρυσό του Ευρωμπάσκετ για πρώτη και μοναδική, μέχρι σήμερα, φορά στην ιστορία της, ενώ ήταν ο κύριος συντελεστής της επιτυχίας του αργυρού στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας ένα χρόνο αργότερα. Αυτές οι προπονητικές επιδόσεις του χάρισαν παράλληλα και το βραβείου του καλύτερου Έλληνα προπονητή της χρονιάς, 2006.

Σε συλλογικό επίπεδο, έχοντας κεκτημένη ταχύτητα από τις επιτυχίες της Εθνικής, ο «Δράκος» έφερε στο λιμάνι του Πειραιά το πρώτον τίτλο έπειτα από οκτώ σαιζόν. Επίσης, μπόρεσε και να «στείλει» τον Ολυμπιακό σε δυο συνεχόμενα φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα, στο ένα εκ των οποίων οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν μέχρι και τον τελικό της διοργάνωσης για πρώτη φορά έπειτα από το 1999. Εν ολίγοις, ο Γιαννάκης έθεσε τις βάσεις για τις σημερινές επιτυχίες του Ολυμπιακού.

Μέσα στα αρνητικά λοιπόν που λαμβάνουν χώρα στο τμήμα μπάσκετ τον τελευταίο καιρό, το άκουσμα της είδησης πως ο Δικέφαλος έχει έρθει σε συμφωνία με το Γιαννάκη πρέπει να είναι αρκετό για να προκαλέσει κύματα ενθουσιασμού στους φίλους της Ένωσης.

Και αυτό είναι απόλυτα λογικό, μιας και όπως προανέφερα ο Γιαννάκης είναι από εκείνους τους προπονητές που πρέπει να τους στηρίξει η διοίκηση στο έργο τους, αφού μπορούν να κτίσουν όχι μόνο την ομάδα του σήμερα μα να τοποθετήσουν τα θεμέλια για την ομάδα του αύριο.

Ο μόνος ενδοιασμός στο όλα θέμα, είναι το θέμα του Βαγγέλη Ζιάγκου, του προπονητή που ουσιαστικά έφερε την ΑΕΚ ξανά στην Α1, έχοντας να αντιμετωπίσει πρώτα, τους θεούς και τους δαίμονες των υποδεέστερων κατηγοριών.

Σίγουρα, για τις προσπάθειες που έπραξε ο Ζιάγκος τα τελευταία τρία χρόνια για να επαναφέρει την Ένωση στη φυσική της θέση, ως φόρος τιμής, θα πρέπει να παραμείνει στην οικογένεια της ΑΕΚ, ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως δεν θα είναι πια πρώτος προπονητής.

Εξάλλου, σε περίπτωση παραμονής μπορεί και ο ίδιος να επωφεληθεί από μια επικοίμενη συνεργασία με τον Γιαννάκη, με τον πολύπειρο Έλληνα κόουτς να αποτελεί «σχολείο» για τους νεότερους προπονητές.

Η καλύτερη περίπτωση πάντως θα ήταν να παραμείνει ο Ζιάγκος στο Δικέφαλο αλλά και να υπάρξει συνεργασία με τον Νίκο Λινάρδο, έναν άνθρωπο που ξέρει τα θέλω του Γιαννάκη απέξω και ανακατωτά, με τον «Δράκο» να του έχει έτσι τυφλή εμπιστοσύνη.

Ο Δικέφαλος φαίνεται να επανδρώνεται αρκετά στιβαρά στο προπονητικό τιμ και φαίνεται ικανός να κάνει τελικά το παραπάνω βήμα την επόμενη σαιζόν.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Γιαννάκης βλέπει την ΑΕΚ ως «στοίχημα», ως την ομάδα η οποία μπορεί να τον φέρει ξανά στο προπονητικό προσκήνιο, μετά τα ανεπιτυχή περάσματα του από τις Λιμογές και Εθνική Κίνας.

Ο Γιαννάκης δηλαδή είναι εδώ, και θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του για κερδίσει το «στοίχημα» «ΑΕΚ», θέλοντας να υπενθυμίσει στο μπασκετικό προσκήνιο πως ο «Δράκος» έχει ακόμα μπόλικη φλόγα να σπείρει.

Εν αναμονή της επίσημης ανακοίνωσης του Παναγιώτη Γιαννάκη λοιπόν, η οποία μπορεί να σημαίνει και την έναρξη μιας νέας εποχής στο μπασκετικό τμήμα της ΑΕΚ!