Ευθύνη όλων μας τα επεισόδια της Τούμπας

Ο Κωνσταντίνος Ακρίβος γράφει για τα έκτροπα της Τούμπας, διερωτόμενος ποιος τελικά φταίει, για την δημιουργία φανατικών στόλων μεταμφιεσμένων σε... οπαδούς.

Ψάρια, κροτίδες, αντεθνικά συνθήματα, καπνογόνα, ξύλο εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, διάφοροι παρατρεχάμενοι να βολτάρουν γύρω από την γραμμή του αράουτ και διεθνείς ποδοσφαιριστές που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στο μουντιάλ της Βραζιλίας, να «αλληλοκουτουλιόνται».

Αυτό ήταν το σκηνικό που έλαβε χώρα στην Τούμπα χθες βράδυ στην ρεβάνς του ημιτελικού Κυπέλλου μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού.

Το τι ακριβώς συνέβη είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλον το και μη φίλαθλο κόσμο αφού όλα τα δελτία ειδήσεων και όλες οι ενημερωτικές εκπομπές συμπεριέλαβαν τα έκτροπα στα πρώτα θέματα.

Τα επεισόδια της Τούμπας συναγωνίστηκαν σε έκταση τα «όμορφα» της Ριζούπολης και του Καραϊσκάκης, στα ντέρμπι των «αιώνιων», όταν φίλοι του Ολυμπιακού παρέδωσαν μαθήματα οπαδικής συμπεριφοράς.

Τότε, λόγω καθαρής τύχης δεν θρηνήσαμε θύματα, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου.

Όχι ότι η Τούμπα δεν έχει προηγούμενα. Κάθε άλλο. Από τον αγώνα με την Παρί Σεν Ζερμέν το 1992 που δεν τελείωσε ποτέ και οδήγησε την ΟΥΕΦΑ να επιβάλει ποινή αποκλεισμού δύο ετών από τα ευρωπαϊκά κύπελλα (αργότερα μειώθηκε σε έναν χρόνο) στον ΠΑΟΚ, μέχρι και τον πρόσφατα φλεγόμενο Σεμπάστιαν Σάχα στην ρεβάνς του 0-0 του ΟΑΚΑ το 2011.

Και σε αυτές της περιπτώσεις λόγω καθαρής τύχης δεν θρηνήσαμε θύματα.

Ο ΠΑΟΚ έχει δεδικασμένο και θα δεχθεί βαριά καμπάνα από τους αρμόδιους της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ).

Μετά όμως τι γίνεται; Ο τελικός του Κυπέλλου θα διεξαχθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Τον ΠΑΟΚ θα τον ακολουθήσουν περίπου 22.000 οπαδοί στην Αθήνα ενώ άλλοι τόσοι θα βρεθούν στο ΟΑΚΑ από την πλευρά του Παναθηναϊκού.

Μην παραξενευτείτε αν συμβούν εκ νέου τέτοιου βεληνεκούς γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας. Επεισόδια μεταξύ οπαδών της ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκού, Ολυμπιακού, μελών των Αθηναϊκών συνδέσμων του Άρη. Επίσης, μην θεωρήσετε παράξενο αν οι γνωστοί μπαχαλάκιδες των διαδηλώσεων, δώσουν το παρών σε μια πιθανή τέτοια συνάντηση.

Τι θα γίνει τότε; Ερωτώ. Τι γίνεται τότε; Θα υπάρξουν νέα Δεκεμβριανά; Θα ντυθεί στις φλόγες η πρωτεύουσα της κλασσικής εποχής και του αρχαιοελληνικού πνεύματος, για ακόμα μία φορά τα τελευταία εφτά χρόνια;

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που οι οπαδοί του ΠΑΟΚ κατεβαίνουν μαζικά στην Αθήνα και φυσικά δεν θα είναι και δεν πρέπει να είναι και η τελευταία. Αντιστοίχως, και οι ΑΕΚτσήδες θα πρέπει να ανεβαίνουν μαζικά στην Θεσσαλονίκη και στον Βόρεια Ελλάδα όπως και οι οπαδοί άλλων ομάδων.

Γιατί όλοι οι φίλαθλοι ανεξαρτήτους χρώματος έχουν το δικαίωμα να παρακολουθήσουν την ομάδα τους σε όποιο γήπεδο και αν αγωνίζεται.

Την τελευταία φορά που κατέβηκαν οπαδοί του ΠΑΟΚ μαζί στην Αθήνα ήταν την δεκαετία του ’80, την χρονιά του που κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Άλλες εποχές τότε. Και τότε, υπήρχε μίσος στις τάξεις των οπαδών, ίσως όμως να ήταν ελεγχόμενο.

Βέβαια, τη συγκεκριμένη δεκαετία δεν είχε ακουστεί και το «ΠΑΟΚ σ’ αγαπώ, ΠΑΟΚ είσαι ο ένας, φόνο μες τη Λάρισα δεν έκανε κανένας».

Ναι μίσος. Γιατί τελικά αυτό είναι που κυριαρχεί. Το μίσος. Μίσος στην καθημερινή μας ζωή. Μίσος για τον διπλανό μας. Μίσος γιατί ο άλλος μέσα στην κρίση μπορεί και αγοράζει αμάξι. Μίσος γιατί αυτός είναι Χριστιανός. Μίσος γιατί αυτός είναι Μουσουλμάνος. Μίσος, μίσος και μίσος.

Έχει γραφτεί και ειπωθεί άπειρες φορές. Ο αθλητισμός είναι καθρέφτης της κοινωνίας μιας χώρας.

Ξέρετε ποιο είναι το περίεργο με τα επεισόδια της Τούμπας; Ότι στα ραδιόφωνα της Θεσσαλονίκης, το βράδυ του 2-1 του Καραϊσκάκης, πολλοί φίλοι του ΠΑΟΚ είχαν δηλώσει δημοσίως πως θα γίνει πόλεμος.

Ποια η θέση των διοικήσεων των δυο ομάδων σε τέτοιες δημοσιές τοποθετήσεις;

«Εγώ δεν έχω δει φιλάθλους του Ολυμπιακού να επιτίθενται σε παίκτες του Παναθηναϊκού. Αν τα δω θα τα καταδικάσω. Πρέπει όμως, να μάθουμε ότι αν μία ομάδα αξίζει το πρωτάθλημα σαν τον Ολυμπιακό, πρέπει όλοι μας να έχουμε μία καλή κουβέντα να πούμε» είχε δηλώσει πριν δυο χρόνια ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης μετά τα επεισόδια του Καραϊσκάκης στο ματς με τον Παναθηναϊκό.

Ο αντίλογος των οπαδών των υπόλοιπων ομάδα στα αίσχη της Τούμπας, συμπεριλαμβανομένου και των ΑΕΚτσήδων, είναι ότι υπεύθυνος είναι ο Ολυμπιακός, λόγω της αθλητικής χούντας που έχει δημιουργήσει τα τελευταία 15 χρόνια.

Ναι ίσως είναι και έτσι. Ίσως φταίει ο Ολυμπιακός εν μέρει για αυτή την κατάσταση. Σε καμία περίπτωση όμως αυτό δεν δικαιολογεί έκτροπα. Και στα έκτροπα τοποθετώ και αντεθνικά και ρατσιστικά συνθήματα.

Στα έκτροπα τοποθετούνται και τα «κιτρινόμαυρα» «καμάρια» που ξυλοφόρτωσαν την αθλήτρια του Ολυμπιακού στο βόλεϊ γυναικών.

Το χειρότερο είναι, ότι τα επεισόδια δεν προξενούν πια εντύπωση.

Ότι ακόμα και η κουτουλιά του Κώστα Κατσουράνη στον Γιάννη Μανιάτη, συμπαίχτες στην Εθνική Ελλάδας που το προσεχές καλοκαίρι θα μας εκπροσωπήσουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, απλά προσπερνάει μέσα στη καθημερινή ροή ειδήσεων, χωρίς να αποτελεί είδηση.

«Ελπίζω να κατάλαβε ο Ολυμπιακός ότι πυροδοτεί αντιδράσεις» σημείωσε ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού, Γιάννης Αλαφούζος για τα γεγονότα της Τούμπας.

Μετά από μια τέτοια δήλωση, το ενδεχόμενο να υπάρξει συνάντηση μεταξύ των  ιδίων των παραγόντων του ποδοσφαίρου, των ανθρώπων που επενδύουν στο προϊόν του ελληνικού αθλητισμού, ώστε να βρουν όλοι μαζί μια λύση σε αυτό το κοινωνικό πρόβλημα, ακούγεται ως ένα κακόγουστο αστείο.

Αν δεν ενδιαφερθούν οι ίδιοι οι επενδυτές που ρίχνουν χρήματα στο προϊόν, ποιος πρωτίστως θα ενδιαφερθεί τότε;

Ο διχασμός και το μίσος έχουν μπει βαθιά στο μεδούλι του Έλληνα και όχι μόνο του Έλληνα.

Στις άλλες τέλειες χώρες μπορεί να μην γίνονται επεισόδια μέσα στο γήπεδο, γίνονται όμως εκτός. Σε παμπ, καφετέριες, κανάλια, σχολεία, βενζινάδικα, σοκάκια.

Όχι σε γήπεδα, εκτός γηπέδου.

Απλά σε εμάς τυχαίνει να συμβαίνουν, κυρίως, εντός γηπέδου.

Όμως, ποιος έχει το μεγαλύτερο ευθύνης για αυτή την εμετική κατάσταση;

Οι οπαδοί και οι σύνδεσμοι είναι μια εύκολη γενικολογία.

Οι οπαδοί-δημοσιογράφοι αποτελούν μια επίσης εύκολη αοριστία.

Οι παράγοντες των ομάδων, ακολούθως.

Στην κορυφή είναι οι πολιτικοί, οι άνθρωποι τους οποίους έχουμε ψηφίσει για να μας οδηγήσουν σε ένα καλύτερο, ορθότερο μέλλον.

Εκείνοι που ενώ είναι ουσιαστικά οι μοναδικοί που έχουν την εξουσία να τραβήξουν την κόκκινη γραμμή a la Margaret Thatcher, δεν κουνάνε ρούπι ή μάλλον δεν κουνάνε ούτε ρούβλι.

Αλλά το να περιμένεις σωτηρία από εκείνους που ακόμα να πάρουν θέση στην υπόθεση των στημένων αγώνων, είναι μάλλον όνειρο απατηλό.

Εν πάση περιπτώσει, μερίδιο της ευθύνης έχουμε όλοι μας. Και οι οπαδοί και οι δημοσιογράφοι και οι παράγοντες και οι πολιτικοί. Όλοι μας.

Ο καθένας μας από το πόστο του.

Εξάλλου, ποδόσφαιρο και σε γενικότερη βάση ο αθλητισμός, ανέκαθεν αποτελεί τρόπο χειραγώγησης του όχλου, καλλιέργειας μίσους και διπολισμών.

Θλίβομαι και φοβάμαι για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Η δημιουργία φανατικών στόλων μεταμφιεσμένων σε… οπαδούς δεν έχει τελειώσει. Αντιθέτως, αναπαράγεται τάχιστα, σε όλα τα αθλήματα και σε όλες τις ομάδες.

Φοβάμαι πως δεν υπάρχει διέξοδος.