Μανωλάς: «Η δύναμη της ομάδας μας ήταν η Νέα Φιλαδέλφεια»

Ο παλαίμαχος άσος της ΑΕΚ Στέλιος Μανωλάς, μίλησε στο sportday για το πρωτάθλημα του 1994 αλλά και για το παρόν της ομάδας.

Αναλυτικά τα όσα είπε:

Το κλίμα στην ομάδα εκείνης της εποχής:

«Τότε ήταν από τις λίγες φορές που η ΑΕΚ είχε διοικητική ηρεμία, όλα λειτουργούσαν επαγγελματικά, υπήρχε οικογενειακό κλίμα και από τον κόσμο, την εξέδρα και από τους οργανωμένους και από τους μη. Η ΑΕΚ διένυε μια χρυσή περίοδο, με τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα και ήταν όλα όμορφα. Η ομάδα είχε φτιάξει έναν κορμό για κάποια χρόνια και απέδιδε τα μέγιστα και ήταν -από ό,τι έλεγαν οι άνθρωποι που έβλεπαν τότε- μία από τις καλύτερες ομάδες που έχουν δει στο ελληνικό ποδόσφαιρο και είχε μία πλειάδα μεγάλων παικτών.»

Πώς το κλίμα που δημιουργούταν τότε επηρέαζε τον αντίπαλο και ιδιαίτερα στα μεγάλα ντέρμπι;

«Πάντα υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός, όπως και τώρα. Απλά όταν είσαι στην κορυφή εσύ, όπως ήταν η ΑΕΚ τότε, η ομάδα που διεκδικούσες και έπαιρνες τα πρωταθλήματα, τότε όλοι οι άλλοι σε κυνήγαγαν. Αυτό συνέβαινε τότε, ήμασταν η ομάδα που υπολόγιζαν οι αντίπαλοι -κυρίως ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός  και ο ΠΑΟΚ- περισσότερο από όλους τους άλλους, όπως γίνεται τώρα με τον Ολυμπιακό.»

Θεωρείτε ότι το γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια έπαιζε κι αυτό καθοριστικό ρόλο;

«Σίγουρα η δύναμη της ομάδας μας ήταν η έδρα, η Νέα Φιλαδέλφεια: ο κόσμος κοντά, γεμάτο το γήπεδο. Όλα αυτά ήταν μεγάλη υπόθεση. Ο κόσμος ερχόταν και στην προπόνηση, τα εισιτήρια ήταν πολλά και γενικότερα όλη η ατμόσφαιρα που υπήρχε σε έκανε να ζεις έντονα όλη την εβδομάδα πριν από τα ντέρμπι.»

Υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος συμπαίκτης με τον οποίο να ήσαστε τότε πιο κοντά; Θυμάστε κάποια ιδιαίτερη τέτοια στιγμή;

«Εντάξει, τότε ήμουν και αρχηγός της ομάδας και προσπαθούσα να έχω καλές σχέσεις με όλα τα παιδιά και πάντα υπήρχαν καλές στιγμές. Τότε ήμουν στο δωμάτιο με τον Τόνι Σαβέφσκι, αλλά είχα καλές σχέσεις με όλα τα παιδιά. Επειδή βέβαια ήμουν και 32 στα 33 κάναμε λίγο περισσότερο παρέα με αυτούς που ήταν πιο κοντά στην ηλικία μου, αλλά και τους μικρούς όπως ο Τσιάρτας, ο Κωστής, ο Κασάπης και τα άλλα παιδιά που ανήκαν στη νέα γενιά, τους είχαμε κι αυτούς από κοντά,. Όπως και μένα με συμβούλευε ο Μίμης Παπαϊωάννου, ο Θωμάς Μαύρος και άλλοι παλιοί ποδοσφαιριστές που βρήκα όταν πήγα στην ΑΕΚ, έτσι έκανα κι εγώ. Το κλίμα ήταν οικογενειακό και προπονητής, διοίκηση και παίκτες ήμασταν ένα.»

Ποια θεωρείτε εσείς ως κορυφαία στιγμή της καριέρας σας σε ατομικό επίπεδο;

«Κορυφαία στιγμή ήταν όταν ψηφίστηκα μέσα στους 24 καλύτερους του κόσμου στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και ήρθε ο Πελέ εδώ και με τίμησε.»

Κύριε Μανωλά, υπηρετήσατε την ΑΕΚ για δύο ολόκληρες δεκαετίες και είστε γνωστός για το πάθος και τη μαχητικότητα που βγάζατε ιδιαίτερα στα ντέρμπι. Πολλοί ισχυρίζονται ότι σήμερα στο ποδόσφαιρο αυτά τα στοιχεία του πάθους, της αφοσίωσης στην ομάδα, της πίστης στη φανέλα έχουν εκλείψει. Πόσο εφικτό είναι, λοιπόν, για έναν νέο ποδοσφαιριστή να ακολουθήσει το δικό σας παράδειγμα στο σήμερα;

«Το πάθος κατά τη γνώμη μου είναι κάτι έμφυτο και δε λείπει σήμερα κι ας μην παίζει τόσο μεγάλο ρόλο η φανέλα. Το πάθος είναι κάτι προσωπικό, είναι ο εγωισμός που έχει ο κάθε αθλητής να φτάσει στην κορυφή, να κερδίσει. Το ποδόσφαιρο είναι και λίγο εγωιστικό άθλημα και υπάρχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές που θέλουν πάντα να κερδίζουν. Για παράδειγμα ο Ρονάλντο, ο Μέσι δεν έχουν αυτό το πάθος; Είναι πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό για έναν σημερινό ποδοσφαιριστή. Τώρα για το αν υπάρχει η αγάπη για τη φανέλα σε τέτοιο βαθμό, εντάξει, σήμερα είναι πιο επαγγελματικό το ποδόσφαιρο, αλλά και πάλι πιστεύω ότι υπάρχουν παιδιά που δένονται συναισθηματικά με ομάδες, μπορεί να μην παίζουνε σε αυτές για όλη τους την καριέρα, αλλά υπάρχουν λόγοι όπως ότι τους αγάπησε ο κόσμος ή ότι παίζουν στην ομάδα που αγαπάνε, που τους δένουν συναισθηματικά με την ομάδα αυτή. Τώρα, αν έθουν προτάσεις εκατομμυρίων, όπως για παράδειγμα αυτή που ήρθε στον Μήτρογλου, εκεί πλέον ξεφεύγει η κατάσταση. Σε εμάς δεν έφευγαν έτσι εύκολα οι ποδοσφαιριστές στην εποχή μου, γιατί είχαμε 5ετή, 8ετή συμβόλαια και επίσης δεν ήταν και εύκολο να πας από τη μία μεγάλη ομάδα στην άλλη, αν και είχε γίνει κι αυτό πολλές φορές, αλλά δεν ήταν εύκολο.»

Αναφορικά με την προσπάθεια που κάνει η ΑΕΚ να επιστρέψει στους τίτλους και σε τέτοιες μεγάλες στιγμές, θεωρείτε ότι θα είναι σε θέση να πρωταγωνιστήσει από την πρώτη χρονιά της επιστροφής της στη Σουπερλίγκα;

«Νομίζω ότι αυτός είναι ο στόχος που τέθηκε. Όπως τώρα ανέβηκε την κατηγορία, του χρόνου θα ανέβει την άλλη κατηγορία και πιστεύω ότι θα πρωταγωνιστήσει, γιατί πλέον το σπουδαιότερο πρόβλημα του να μη χρωστάει η ομάδα το έχει λύσει. Από κει και πέρα αν κατορθώσει και αρχίσουν τα έργα στη Νέα Φιλαδέλφεια, καθώς το να γίνει το γήπεδο είναι και το πιο σημαντικό, τότε νομίζω η ΑΕΚ θα έχει όλα τα στοιχεία για να βρεθεί και πάλι στην κορυφή. Θα έχει το δικό της γήπεδο και μάλιστα καινούριο, άρα τουλάχιστον για μια πενταετία θα είναι συνέχεια γεμάτο και με πολλά διαρκείας, θα έχει διοίκηση που θα είναι οικονομικά εύρωστη, έχει τον κόσμο που είναι πολύ σημαντικό στοιχείο, θα έχει και τους παίκτες, οπότε, τι άλλο να θέλει μια ομάδα για να πάει στην κορυφή; Το μόνο αρνητικό είναι ότι είσαι πολλά χρόνια έξω από τους τίτλους, αλλά κατά τα άλλα, η ομάδα θα έχει όλα αυτά τα στοιχεία που χρειάζονται για να πετύχει τους στόχους της.»