Το ρίσκο και η αγωνιστική γιγάντωση της ΑΕΚ με τον Τζιμπούρ

Ο Έκτορας Αποστολόπουλος γράφει για το θέμα που έχει προκύψει με την επιστροφή του Τζιμπούρ και για το τι θα πρέπει να προσεχθεί από τους υπεύθυνους της ομάδας

Το πόσο παικταράς είναι ο Ραφίκ Τζιμπούρ, νομίζω πως το γνωρίζουμε όλοι μας. Και προφανώς και δεν μπορεί να του κρατήσει και κανείς κακία επειδή πήγε στον Ολυμπιακό με τον τρόπου που πήγε. Ας είναι καλά ο Αδαμίδης που έκανε ότι μπορούσε για να ξενερώσει τον παίκτη, την ομάδα και οποιοδήποτε άλλο σχετίζεται με την ΑΕΚ στέλνοντας τον με «κορδέλα» στην αγκαλιά του ΟΣΦΠ. Ο ποδοσφαιριστής είχε συμφωνήσει από τον Σεπτέμβριο με την ΑΕΚ και το μόνο που ήθελε ήταν τα λεφτά της υπογραφής που είχαν συμφωνηθεί εξ αρχής.

Καμία σχέση ο Τζιμπούρ με τον Μανωλά, τουλάχιστον ο Αλγερινός δεν άρχισε τα καραγκιοζιλίκια με το καλημέρα και όταν μας πέτυχε «τελειωμένους» δεν «πάτησε» πάνω στο πτώμα εκείνης της ΑΕΚ με αστείους πανηγυρισμούς. Ποιος να μας το’ λεγε ότι ο «τρελός» «Τρομοκράτης» θα συμπεριφερόταν πιο νορμάλ από τον ανιψιό του μεγάλου Μανωλά…

Το παλικάρι όμως είναι ένας δύσκολος χαρακτήρας και γι’ αυτό τον λόγο θέλει και έναν ιδιαίτερο χειρισμό αν και εφόσον έρθει στην ΑΕΚ της Β’ Εθνικής. Επαναλαμβάνω, το κλίμα, τα συμβόλαια και γενικότερα τα πάντα που φτιάχνονται αυτή την στιγμή από τους ανθρώπους τους ΑΕΚ γίνονται όλα στα πλαίσια της άμεσης ανόδου της ομάδας στην Α Εθνική. Δεν πάμε ούτε για πρωτάθλημα, ούτε για Τσάμπιονς Λιγκ και προσωπικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει πράγματι ως βασικός στόχος η κατάκτηση του Κυπέλλου.

Η ομάδα πρέπει να συγκεντρωθεί στο πολύ σκληρό πρόγραμμα που την περιμένει του χρόνου και να μην αρχίσει το εορταστικό κλίμα με τρελές απαιτήσεις και μεταγραφές αεροδρομίου. Και ο Τζιμπούρ που θεωρώ ότι μπορεί να πάρει την ομάδα από το χεράκι και να την οδηγήσει στην νίκη στα μισά ματς της Football League, δεν πρόκειται να έρθει με μειωμένο μπάτζετ για να παίξει για τον «Δικέφαλο». Ο Αλγερινός παίρνει 20 χιλιάδες λίρες την εβδομάδα, υπάρχει περίπτωση να πέσει στα τρία και τέσσερα κατοστάρικα τον χρόνο? Δεν νομίζω…

Και η ΑΕΚ δεν μπορεί να έχει έναν παίκτη για τον οποίο θα έχει δαπανήσει π.χ. 2 εκατομμύρια ευρώ για να τον πάρει, άλλα 800 χιλιάρικα τον χρόνο και δίπλα του να παίζει ο Ντούνης και ο Κολοβέτσιος των 180 χιλιάδων για τρία και τέσσερα χρόνια (!). Πρέπει να υπάρχει μία ισορροπία στο ρόστερ και ανάμεσα στους παίκτες για να μην έχουμε τίποτα «παρατράγουδα». Φανταστείτε απλώς τον Τζιμπούρ με ένα αθλητικό status ενός παίκτη που παίρνει όσα παίρνουν 15 συμπαίκτες του όλοι μαζί και παίζοντας το Σάββατο και την Κυριακή με την Επισκοπή και τον Παναιγιάλειο.

Δεν έχω τίποτα με τις ομάδες αυτές, αλλά ένας τέτοιος ποδοσφαιριστής δεν πρόκειται να τα πάρει όλα αυτά στα σοβαρά. Γι’ αυτό και η προσέγγιση του δανεισμού του Ραφίκ από τον Νότιγχαμ είναι η καλύτερη λύση. Δίνεις ένα μικρό ποσό στους Άγγλους, πληρώνεις ένα μέρος του συμβολαίου του και άμα αρχίσει να «παίζει μπουνιές» με τον Ανάκογλου τον στέλνεις πίσω την ίδια μέρα.

Αυτή η λύση θα κρατήσει και τον ίδιο τον Τζιμπούρ σε εγρήγορση για να αποδείξει ότι είναι συνεργάσιμος, μιας και θα θέλει σίγουρα να κλειδώσει την παραμονή του στην Ελλάδα από την στιγμή που δεν την «παλεύει» άλλο στην Αγγλία.

Η ΑΕΚ δεν έχει πολλούς αντιπάλους πάντως σ’ ότι αφορά τον ποδοσφαιριστή, δεδομένου ότι δύσκολα θα επιστρέψει στον ΟΣΦΠ με όλα αυτά που έγιναν το καλοκαίρι . Παναθηναϊκός βγαίνει έτσι κι αλλιώς off με τα τωρινά οικονομικά δεδομένα, οπότε ο μόνος που μένει είναι ο ΠΑΟΚ ο οποίος δεν ακούγεται και ιδιαίτερα ζεστός γύρω από αυτή την ιστορία. Αλλά και να ενδιαφερθεί κάποιος άλλος για τον Αλγερινό, οι «κιτρινόμαυροι» δεν θα πρέπει να σκοτωθούν ή να μπλέξουν σε γελοίους πλειστηριασμούς για να τον πάρουν. Θέλω να πιστεύω ότι μία ομάδα όπως η ΑΕΚ θα μπορεί να ανέβει στην Α Εθνική και χωρίς αυτόν τον ποδοσφαιριστή…

Όπως και να’ χει, αγωνιστικά είναι σίγουρο ότι η ΑΕΚ θα γιγαντωνόταν με τον ερχομό του Τζιμπούρ στα Σπάτα, αλλά επαναλαμβάνω πως χρειάζονται ιδιαίτερα λεπτοί χειρισμοί γύρω από μία ομάδα που δεν ξέρει ακόμα με ποιον προπονητή θα βρεθεί στον πάγκο την επόμενη σεζόν και με πάνω από 15 (!) νέες μεταγραφικές κινήσεις. Το τελευταίο που θα θέλουν οι άνθρωποι της «Ένωσης» κατά την διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου είναι γκρίνιες και πειθαρχικά παραπτώματα που θα χαλούσαν το κλίμα της ομάδας.