Δύο αναπάντεχοι πρωταγωνιστές στο “Ξύλο του Αιγίου”

Ο Έκτορας Αποστολόπουλος σχολιάζει το σκληρό παιχνίδι του Παναιγιάλειου που θα αποτελέσει "νόμο" της Football League και για τους δύο παίκτες που την κράτησαν όρθια στα "δύσκολα

Δεν ξέρω για ποια μηνύματα μιλούν τα άλλα sites, αλλά η αλήθεια είναι μία: η ΑΕΚ θα πρέπει να μάθει να νικάει παραπάνω από έναν αντίπαλο σ’ όλες τις εκτός έδρας υποχρεώσεις της. Την αντίπαλη ομάδα, τον αγωνιστικό χώρο και την «απειρία» (είδατε τι ωραία που το θέτω) των διαιτητών . Αυτή είναι η Β’ Εθνική, με την «άγρια» ομορφιά της και τις πάμπολλες δυσκολίες που θα βρει μπροστά της η «Ένωση».

Το σημερινό διπλό ήταν «μάγκικο» επειδή η ΑΕΚ κατάφερε και άντεξε στο «ξύλο» μ’ ένα κάπως soft κέντρο. Νομίζω ότι στα τελευταία 20 λεπτά πρέπει να κατάλαβε και ο πλέον αισιόδοξος κιτρινόμαυρος φίλαθλος ότι οι Κορδέρο-Ανάκογλου υστερούν σε σκληράδα για να αναχαιτίζουν καθ’ όλη την διάρκεια του ματς τακτικές τύπου Παναιγιάλειου. Γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να «ανέβει» γρήγορα ο Φαγιέ ο οποίος έχει τα σωματικά προσόντα για να «απαντήσει» στις κλοτσιές με τον κατάλληλο τρόπο.

Βέβαια, σ’ ένα τέτοιο «χωράφι» και με τέτοιο «ξυλίκι», ακόμα και Γκατούζο θα σήκωνε τα χέρια ψηλά. Ο Νάστος μιλούσε για «πάθος», εγώ το χαρακτηρίζω ως «βαράτε στο ψαχνό». Στο δεύτερο ημίχρονο η κατάσταση ξέφυγε, με τον διαιτητή να έχει χάσει τον έλεγχο του αγώνα, ειδικά στον πειθαρχικό τομέα. Εκείνος ευθύνεται που το αγωνιστικό πλάνο των Αιγιωτών μετατράπηκε σε ωμό ξύλο στο δεύτερο 45λεπτο.

Ο Μελισσανίδης θα πρέπει να δει τι θα γίνει από εδώ και πέρα με τους διαιτητές των αγώνων της ΑΕΚ, γιατί έτσι δεν βγαίνει η χρονιά. Δεν γνωρίζω ποιος είναι με ποιους και αν υπάρχουν «σκοτεινές» δυνάμεις που δεν θέλουν το καλό της «Ένωσης», αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι με τέτοιο ξύλο, θα χρειαστούμε 4 παίκτες σε κάθε θέση.

Λαμπρόπουλος και Ανέστης είχαν εξαιρετική απόδοση και θα μπορούσαν να μοιραστούν το βραβείο του MVP. Ένας τίτλος που θα πήγαινε με μεγάλη ευκολία στον αποτελεσματικό και μαχητικό Αραβίδη, αν δεν αντιδρούσε μ’ έναν απαράδεκτο τρόπο στην δεύτερη κίτρινη. Μπορώ να δεχθώ ότι τα είχε «πάρει» επειδή θεώρησε άδικη την αποβολή του, αλλά σ’ εκείνο το σημείο μουρμουράς λίγο στον διαιτητή και φεύγεις από το γήπεδο χωρίς πολλά-πολλά.

Από εκεί και πέρα είχαμε έναν αμυντικό που δεν «μάσησε» από το σκληρό παιχνίδι τον γηπεδούχων και επιβράβευσε τον Δέλλα που επέμενε να τον τοποθετεί δίπλα από τον Κολοβέτσιο. Πάντα πρώτος στην μπάλα, με καθαρό μυαλό και γενικά μπορούμε να πούμε ότι έκανε το καλύτερο παιχνίδι με την φανέλα της ΑΕΚ. Το ίδιο ισχύει και για τον Ανέστη που «καθάρισε» όλες τις φάσεις ψύχραιμα, δυναμικά και δηλώνοντας παρών σε δύο πολύ δύσκολες στιγμές που θα μπορούσαν να κοστίσουν στην ΑΕΚ τους βαθμούς της νίκης.

Βαθμοί που εξασφαλίστηκαν από δύο παίκτες που δεν είχαν ξεχωρίσει στα φιλικά και αυτό από μόνο του είναι ένα πολύ θετικό νέο. Η «Ένωση» χρειάζεται περισσότερο από έναν πρωταγωνιστή και όλους τους ποδοσφαιριστές της σε πλήρη ετοιμότητα ώστε να περνάει αλώβητη από τέτοιου είδους έδρες.