Η “ήρεμη” ΑΕΚ και η αναζήτηση του plan b

Οι ποδοσφαιριστές του Δέλλα δυσκολεύτηκαν χθες στην Κέρκυρα, όπως και σε άλλα ματς παρόμοιου χαρακτήρα

H AEK δεν ήταν καλή χθες, αλλά το τελικό 1-1 της δίνει ένα σημαντικό προβάδισμα απέναντι σ’ έναν αντίπαλο που ήταν άριστα στυμμένος. Η «Ένωση» μπορεί να είχε κάποιες σημαντικές απουσίες (Μπαρμπόσα, Κορδέρο, Κολοβέτσιος), αλλά δεν είναι αρκετές ώστε να δικαιολογήσουν κακά απογεύματα όπως αυτά στην Κέρκυρα και στον Άλιμο.

Διαβάζοντας αρκετές κριτικές σ’ άλλα sites, διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι είδαν με θετικό “μάτι” την απόδοση των κεντρικών μας μπακ, κάτι που με εξέπληξε. Ρίχνοντας όμως και μία ματιά στην κριτική των παικτών του Κώστα, ηρέμησα λίγο. Τελικά δεν είμαι ο «μόνος» που είδε μία ιδιαίτερη ασταθή άμυνα.

Το δίδυμο Σαρρής-Λαμπρόπουλος δεν ήταν σε καλή ημέρα (ειδικά ο πρώτος), δεν υπήρξε χημεία μεταξύ τους σε κανένα σημείο του αγώνα, ενώ ο Τζανετόπουλος φάνηκε να ζορίζεται πάρα πολύ σαν αμυντικό χαφ απέναντι στο «ατού» της Κέρκυρας, που δεν ήταν άλλο από την «γρήγορη» τριάδα στα χαφ. Αντίθετα, μου έκανε θετική εντύπωση ο Πεταυράκης που “έσβησε” οποιοδήποτε αντίπαλο εξτρέμ, ωθώντας τον Μιχάλη Γρηγορίου σε διάφορες αλλαγές κατά την διάρκεια του αγώνα.

Γενικά δεν του βγήκαν οι επιλογές του Δέλλα στην άμυνα και νομίζω πως φάνηκε γι’ άλλη μια φορά η αναγκαιότητα της γρήγορης ενσωμάτωσης του Γιόχανσον στην βασική ενδεκάδα. Μετά τον Κορδέρο υπάρχει το «χάος» στην θέση του «6» και είμαι σίγουρος ότι ο Σουηδός θα δώσει πάρα πολλές λύσεις στον Έλληνα προπονητή.

Τέλος, υπάρχουν και δύο χαρακτηριστικά αυτής της ομάδος που σε χαροποιούν και σε προβληματίζουν. Πρώτων, η ηρεμία του παιχνιδιού της ΑΕΚ είναι δημιούργημα του «Κολοσσού» ο οποίος δεν βιάζεται ποτέ να προβεί σε αλλαγές. Η ομάδα του νιώθει σίγουρη για το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα και τις δυνατότητές της γενικότερα. Σ’ όλα τα ματς προσπαθεί να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, δεν απομακρύνεται από το πλάνο της και όταν δεν της «βγει» κάτι μέσα από το παιχνίδι της, θα προσπαθήσει να “πληγώσει” την αντίπαλη άμυνα με τα στημένα. Μία εξέλιξη που παρακολουθήσαμε χθες με την Κέρκυρα, με τον Αχαρναικό, με τον Απόλλων Αθηνών, αλλά και στα Χανιά.

Σε αυτά τα ματς είδαμε όμως, ότι ο προπονητής δεν έχει βρει ακόμη ένα «plan b» όταν «στραβώσει» ο αγώνας, όταν ο αντίπαλος θα είναι διαβασμένος και θα μπλοκάρει τους «παραδοσιακούς» τρόπους επίθεσης της ΑΕΚ. Όταν της «βγαίνει» ο αγώνας, η «Ένωση» «διαλύει» τον αντίπαλο (Ατρόμητος, Επισκοπή, Ηρακλής Ψαχνών, Καλλιθέα). Όταν όμως ζορίζεται, δεν καταφέρνει να αλλάξει κάτι μέσα από τον τρόπου παιχνιδιού της, μπλέκει με τα αντίπαλα μπακ και χαφ και μόνο μέσω κόρνερ ή κερδισμένων φάουλ θα μπορέσει εν τέλει να «τουμπάρει» τον αντίπαλο.

Αυτό βέβαια, δεν αποτελεί μονάχα ζήτημα για τον προπονητή, αλλά κατά την προσωπική μου άποψη έχει να κάνει και με το ρόστερ της ομάδος. Πίσω από τους Μπρέσεβιτς, Πλατέλλα, Μπαρμπόσα και Αραβίδη, δεν υπάρχουν κάποιοι επιθετικοί-εξτρέμ που θα «αλλάξουν» λίγο την εικόνα της ομάδος, που θα φέρουν ένα διαφορετικό «αέρα» στο δεύτερο ημίχρονο για να πιέσουν ακόμη περισσότερο τον αντίπαλο. Ένας επιθετικός με διαφορετικά χαρακτηριστικά και με μία «άλφα» ποιότητα, ενδεχομένως να βοηθούσε τον Τραϊανό Δέλλα να αλλάζει κατά την διάρκεια του αγώνα την «φόρμουλα». Να διαφοροποιεί τους τρόπους επίθεσης των ποδοσφαιριστών του, όταν θα χρειάζεται να φρεσκάρει την ομάδα στις εβδομάδες όπου θα δείχνει πιο «βαριά» ή όταν θα πέφτει πάνω σ’ έναν αντίπαλο τύπου Κέρκυρας.