“Άλλη” ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό

Η ΑΕΚ ήταν επιβλητική στον αγώνα με την Κέρκυρα, αλλά με τον Ολυμπιακό αναμένεται μία διαφορετική προσέγγιση.

Η ΑΕΚ έκανε άλλη μία πειστική εμφάνιση (ή για να είμαστε πιο σωστοί, ένα πειστικό ημίχρονο) απέναντι σε μία ομάδα της Super League. Έπαιξε ποδόσφαιρο κατοχής, ήλεγχε τον ρυθμό και αν εξαιρέσουμε την αδυναμία δημιουργίας φάσεων στο πρώτο 45 λεπτο, ο Τραινός Δέλλας παρουσίασε για άλλη μία φορά μία «κυρίαρχη» ομάδα. Μία ομάδα που θα επιτίθεται και θα στριμώχνει τον αντίπαλο ο οποίος θα κλείνεται πίσω και θα προσπαθεί να την πληγώσει στην κόντρα.

Με λίγα λόγια, μία ΑΕΚ που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτήν που θα δούμε στον προημιτελικό με τον Ολυμπιακό. Η «Ένωση» θα πρέπει να διαχειριστεί για πρώτη φορά έναν αγώνα όπου δεν είναι φαβορί. Ένα ματς στο οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο με καλύτερο ρόστερ, αλλά το πιο σημαντικό, έναν αντίπαλο που θα επιτίθεται, που θα αναζητά την κατοχή και που θα θέλει να καθαρίσει την πρόκριση στην έδρα του.

Ο Ατρόμητος δεν μπορεί να μπει σε αυτή την κατηγορία, γιατί ο Ατρόμητος του Παράσχου και του Σα Πίντο δεν έπαιζε το ποδόσφαιρο που παίζει η ΑΕΚ ή ο Ολυμπιακός ή γενικότερα μία ομάδα που θέλει να δημιουργεί και να σκοράρει. Μπορεί να έχει «σταθεροποιηθεί» τα τελευταία χρόνια στην πρώτη πεντάδα, αλλά όπως βλέπουμε και φέτος, δεν κατάφερε να σταθεροποιηθεί ως τρίτη δύναμη στο πρωτάθλημα χωρίς ΑΕΚ, χωρίς Άρη, χωρίς Ηρακλή και με αυτόν τον Παναθηναϊκό. Στο ΟΑΚΑ κατέβηκε με ένα αμυντικό πλάνο, με μία προσέγγιση που θύμιζε τις εποχές που έχουμε συνηθίσει, δηλαδή τις εποχές όπου η ΑΕΚ «πίεζε» και νικούσε τον Ατρόμητο, τις εποχές όπου o “Δικέφαλος” ήταν πάντα το φαβορί. Ήταν από τις λίγες φορές όπου το «βάρος της φανέλας» (ασύλληπτα κλισέ, το ξέρω) εμφανίστηκε κυριολεκτικά στο χορτάρι.

Ο Δέλλας καλείται να παρουσιάσει μία ΑΕΚ έτοιμη να ανταπεξέλθει στα νέα δεδομένα, έτοιμη να αντιδράσει σωστά και με το κατάλληλο πλάνο. Η αλλαγή προπονητή στον ΟΣΦΠ ανακατεύει κι άλλο την τράπουλα, γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που έχει σχηματίσει μία 100% ορθή εικόνα για τον «νέο» αυτόν Ολυμπιακό. Είναι ένα δύσκολο ματς, με πολλά ερωτηματικά, αλλά και «ψυχολογικές» παγίδες οι οποίες δεν κάνει να αποπροσανατολίσουν τους ποδοσφαιριστές και το τεχνικό επιτελείο από το πλάνο τους.

Τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω και κάτι ακόμη. Είναι τρομερό το πόσο πολύ έχει δηλητηριαστεί η ατμόσφαιρα ανάμεσα στους φιλάθλους των δύο ομάδων με όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες εξωαγωνιστικά. Υπάρχει μία «ένταση», μία επιθετικότητα, μία τάση για «γραφικές» αναρτήσεις σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα που σε κάνουν να νιώθεις ότι πάμε για πόλεμο. Το χειρότερο είναι ότι αυτό το πράγμα συντηρείται και από κάποιους δημοσιογράφους/αρθρογράφους γνωστών οπαδικών sites, με κάποιες «κόκκινες» ιστοσελίδες να έχουν σχεδόν «τρελαθεί» με την «Ένωση» της Β’ Εθνικής. Ξαναλέω, της Β’ Εθνικής (που να ανέβει κι όλας).

Αν δεν το έχουμε καταλάβει, δεν θα αγωνιστούν οι Μελισσανίδης και Μαρινάκης σε αυτά τα δύο ματς, αλλά 22 παίκτες. Είναι ωραίο να πλασάρουμε αυτές τις αναμετρήσεις ως «mogul-wars» για να πουλήσουμε καμιά φυλλάδα παραπάνω ή να πάρουμε 100 likes και retweets, αλλά καλό θα ήταν να κρατάμε την «μπάλα» όχι μόνο χαμηλά, αλλά και εντός γηπέδου. Για πολλούς και διάφορους λόγους.

Υ.Γ.1.: Πάλι καλά που δεν θα γίνει τελικός στο ΟΑΚΑ με φιλάθλους και των δύο ομάδων… Πάλι καλά!

Υ.Γ.2.: Χαίρομαι πάρα πολύ για τον Άρης Σοϊλέδη και τις εμφανίσεις που κάνει στα τελευταία ματς. Δεν θέλω να τον «ματιάσω», αλλά ο παίκτης δεν δείχνει απλώς ότι το «έχει», αλλά αποδεικνύει κι όλας ότι όλο αυτό το διάστημα δούλευε όντως σκληρά για την επιστροφή του.