Συγχαρητήρια σε όλους!

Για τα τραγικά συμβάντα της Κυψέλης, γράφει ο Κωνσταντίνος Ακριβός.

Αυτοί είμαστε παιδιά.

Μας αρέσει, δεν μας αρέσει αυτοί είμαστε!

Για ακόμη μια φόρα φέτος «κιτρινόμαυροι» οπαδοί συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις της Αστυνομίας.

Ή μάλλον δεν το έθεσα καλά. Στη θέση του «κιτρινόμαυροι» τοποθετήστε το Έλληνες οπαδοί.

Και λέγω οπαδοί, γιατί φίλαθλοι τούτοι δεν είναι!

Πολλοί θα μου πείτε, και ίσως έχετε και δίκιο βέβαια, πως το φταίξιμο για τα επεισόδια στον τρίτο τελικό της Α1 χάντμπολ κόντρα στον Διομήδη Άργους στη Κυψέλη, προξενήθηκαν από την Αστυνομία.

Θα μου πείτε πως τα ΜΑΤ φταίνε για την τροπή των γεγονότων, επειδή έκανα ρίψη χημικών σε κλειστό χώρο.

Και έτσι είναι, όσον αφορά τη ρίψη των χημικών.

Είναι απαράδεκτο, σε μια, ομολογουμένως, πολιτισμένη κοινωνία, η τάξη που πρέπει να προστατεύει τον πολίτη και να βρίσκεται στο πλευρό του, να του φέρεται έτσι.

Γιατί, αν βγάλουμε χρώματα-κασκόλ-φανέλές, και οι οπαδοί της ΑΕΚ, είναι πολίτες αυτής της χώρας.

Όπως πολίτες είναι και οι ΠΑΟΚτσήδες, και οι Παναθηναϊκοί και όλοι οι υπόλοιποι.

Όταν το σώμα ασφαλείας κάνει ρίψη χημικών, θανατηφόρων αν έχεις πρόβλημα στα πνευμόνια ή είσαι αλλεργικός, σε κλειστό χώρα που υπάρχουν και παιδιά, τότε καταλαβαίνεις πως πραγματικά η κατάσταση δεν αλλάζει με τίποτα.

Γιατί λέγω, πως γίνεται άραγε η Αστυνομία αντί να βρίσκεται δίπλα στον πολίτη, να είναι απέναντι του;

Επίσης, πως γίνεται, ενώ έχει οριστεί από την Ομοσπονδία η παρουσία περίπου 1.000 φίλων της ΑΕΚ στην Κυψέλη, λίγο πριν την έναρξη του ματς να είναι 1.500;

Και μην νομίζεται πως επειδή είμαι δημοσιογράφος της ΑΕΚ, θα κλείσω τα μάτια και θα χαϊδέψω αυτιά, όπως οι περισσότεροι γνωστοί συνάδελφοι.

Αν εμείς, που έχουμε αυτήν εδώ τη βάση και μπορούμε να εκφράσουμε δημοσίως τη γνώμη μας σε ευρύτερο κοινό, δεν αρχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, ποιος τότε θα το πράξει;

Για ακόμη μια φορά φέτος, όλοι μας λυπόμαστε για τα τραγικά συμβάντα.

Λυπούμαστε, για τον τραυματισμό του άτυχου (;) φίλου της ΑΕΚ, μα κυρίως για την αντιμετώπιση που δέχθηκε από την Αστυνομία, όταν πεσμένος στο έδαφός σφάδαζε από πόνο.

Λυπούμαστε, για όλα τα μικρά παιδιά που έπρεπε να βιώσουν τέτοιες πολεμικές συγκρούσεις.

Λυπούμαστε, που εν τέλει η διοίκηση της Ένωσης δεν κατάφερε να διοργανώσει, όπως άρμοζε τον τελικό του πρωταθλήματος χάντμπολ της Α1 ανδρών και πάνω από όλα να προστατεύσει τους παίκτες των δυο ομάδων και τους οπαδούς, των δύο ομάδων.

Λυπούμαστε, που αντί να νιώθουμε ασφάλεια κοντά στο σώμα ασφαλείας, νιώθουμε φοβισμένοι και αρκετές φορές
προκατάληψη.

Δεν μπορώ να γνωρίζω τι θα γίνει στο μέλλον, όμως η κατάσταση είναι δυσοίωνη.

Για ακόμη μια φορά, θα τονίσω πως σημασία δεν έχει το πως άρχισαν τα επεισοδίων αλλά η έκταση που πήραν και η διαχείριση τους, από Αστυνομία και «κιτρινόμαυρη» διοίκηση.